De esdoorn herinnert menigeen zich uit zijn jeugd. De vlindervruchtjes brak je doormidden en plakte je met spuug op je neus. Die 'neusjes' hangen in trossen aan de kalende takken, waar het meeste goudgele blad nu van gevallen is. Die vruchtjes zijn nootjes die twee aan twee aan elkaar zitten en elk een vleugel hebben. Als ze uit de tros loslaten, zweven ze draaiend op de wind naar beneden. Bij harde wind ook wel omhoog. Als een miniatuur helikopter.
@IVN Natuurgids
